แค่ได้คิดถึง
posted on 24 Apr 2010 23:39 by thainewwaveเพื่อนๆ คะ บางครั้ง ช่วงเวลาเพียงสั้นๆ ที่ประทับใจ ก็ก่อให้เกิดความสุขความทรงจำได้อย่างมากมาย
ตอนนี้ฉันกำลังคิดถึงเพื่อนเก่าคนหนึ่งมากๆ เราไม่ได้พบกัน ไม่ได้ติดต่อกันมาเกือบสองปีแล้ว
เพื่อนของฉันคนนี้อยู่ที่อเมริกาค่ะ เรารู้จักกัน สนิทกัน และรักใคร่กัน ตั้งแต่คราวที่ฉันไปใช้ชีวิตทำงานช่วงซัมเมอร์ที่อเมริกา กับโครงการ Work and Travel...โครงการสุดฮิตของเด็กไทยนั่นเอง
ตอนนั้นฉันก็เป็นเด็กไทยปอนๆ คนหนึ่ง ภาษาอังกฤษอ่อนแอ หน้าตาเหลอหลา แต่งตัวแบบเด็กกะเหรี่ยง
แต่นั่นมันก็ไม่เป็นปัญหาสักนิด สำหรับการที่ฉันจะมีเพื่อนอเมริกันดีๆ สักหนึ่งคน มาคบด้วย จริงใจด้วย และช่วยเหลือฉันเป็นอย่างดี
สามเดือนที่รู้้จัก จนถึงขั้นสนิทชิดเชื้อกัน เขาทำให้ชีวิตที่อเมริกาของฉันสนุกและเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
เราเล่นกัน หัวเราะกัน
เราแกล้งกัน งอนกัน ง้อกัน
เราร้องไ้ห้เพราะเห็นอีกคนร้องไห้...
ฉันรู้สึกอบอุ่น และัมีความสุขอย่างที่ไม่เคยได้รับจากเพื่อนต่างชาติคนไหน
แม้อยากจะให้ความสุขประทับอยู่กับตัวตลอดไป แต่ถึงอย่างไร งานเลี้ยงก็ย่อมมีวันเลิกรา
เมืื่่อถึงคราวต้องจาก ต่างน้ำตาไหล สุดท้ายก็แยกทางเดิน
เพื่อนสัญญากับฉันว่า จะไม่ลืมฉัน และจะมาหาฉันที่เมืองไทย
ฉันไม่สัญญาอะไร แต่ด้วยสายตาที่เปิดเผยของฉัน เพื่อนคงรู้ว่า ฉันรักและห่วงหาเขามากๆ
แม้เพื่่อนจะไม่ได้มาหาฉันตามสัญญาที่ให้ไว้ แต่ฉันก็ไม่รู้สึกผิดหวังหรือเสียใจ
เพราะฉันคิดว่า เงื่อนไขของความเป็นเพื่อนรักนั้น ต้องพร้อมจะเข้าใจและให้อภัยกันเสมอ
ตอนนี้ก็เพียงแค่คิดถึงเป็นคราวๆ คิดถึงทีไรก็ทั้งสุข ทั้งเศร้า
แต่อย่างไร ก็ต้องปรับอารมณ์สุดท้ายให้เป็นความสุขให้ได้
เพราะฉันอยากให้วันคืนของฉัน เติมเต็มด้วยความรู้สึกดีๆ
ด้วยรักและคิดถึง
edit @ 25 Apr 2010 01:02:33 by ThaiNewWave
edit @ 25 Apr 2010 21:55:59 by ThaiNewWave